Verslag Santiago de Compostella

In de zomer van 2009 reden wij vanaf Utrecht naar Santiago de Compostella. Hieronder staan de berichten die tijdens de tocht zijn geschreven.

We zijn vertrokken! De Proloog

We zijn los! Na maanden van trainen en voorbereiden was vandaag dan dé dag. We vertrokken.

Na een bewogen ochtend waarbij nog veel geregeld en gedaan moest worden, gingen we om 12 uur van start. Met kippenvel reden wij het Janskerkhof af en draaiden wij de Nobelstraat op. Dank voor diegene die bij het afscheid waren en dank voor alle telefoontjes en smsjes.

Daarnaast willen wij iedereen bedanken die ons heeft verwend met volle boodschappentassen. Getuige onderstaande foto zitten we goed in de pastas, ontbijt, soepen, energie repen, koffie, thee, borrelhappen, biertjes en wijn. Nogmaals dank!

We zijn nu in Tilburg aan het bijkomen van de proloog. Een kleine 90 kilometer met afwisselend zon, regen en hagel. We werden vergezeld door Victor Simoncelli en Bram Daames. Helaas geen kopwerk gedaan maar erg gezellig.

Na een cola in Café Biljart ‘de Panda’ in Arkel zijn we met z’n zessen door gegaan. Vanavond dus opladen in Tilburg en dan kunnen we morgen de grens over waar de soigneurs gelukkig zullen aanhaken met de camper.
Morgen 154 kilometer naar Geraardsbergen. Belooft weer een mooie etappe te worden. We houden jullie op de hoogte.

De mannen van d’n Chasse Patate!

De balans opmaken na een zwaar maar mooi begin

Pfff de kop is eraf maar we hebben in het begin toch echt wel gebikkeld. Na een relatief korte etappe naar Tilburg volgden twee etappes van 190 kilometer en een etappe van 140 kilometer..!

Na zulke afstanden, we hebben inmiddels meer dan 600 kilometer op de teller staan,  ga je toch de balans op maken. Je merkt dan dat je aan tegenslag nu al 13 lekke binnenbanden, 5 versleten buitenbanden, veel tegenwind, regenbuien en een kleine valpartij verder bent. Maar tijdens de rit kijk je om je heen en zie je de fantastische landschappen aan je voorbij trekken, je ziet je mede fietsers lachen gieren brullen en bij aankomst staan twee goedgemutste soigneurs je met pasta en een koud pilsje op te wachten. Dan weet je dat je aan het genieten bent!

De thuisblijvers zullen wel een klein beetje uitleg verwachten na zo’n bomvolle balans. Nou om met de ellende te beginnen, we hebben best wat pech gehad. Veel lekke banden door een combinatie van slechte wegen en wat buitenbanden die niet in topconditie waren. Verder is Bart gevallen door een technisch mankement. Hij maakt daardoor een schuiver over het asfalt maar maakt het nu goed. Alleen wat schaafwonden maar de beer uit Bussum kan gelukkig weer verder.

De wind hebben we veel op de kop gehad maar hebben we kunnen doorstaan door veel samen te werken. De regen heeft zeker in het begin huisgehouden maar nu genieten we van het franse zonnetje.

Maar ondanks wat tegenvallers zijn we oprecht aan het genieten. De route die we uit de boekjes gebruiken zijn werkelijk schitterend. Zo zagen we de oorsprong van de schelde, oude romeinse kalkovens en diverse kastelen. Verder zijn we de open dag van KV Mechelen gepasseerd, hebben we powerboat races gezien, komen we veel mede ‘pelgrims’ tegen en is de familie Algra ons in Cleremont op komen zoeken.

Al met al kijken we na het opmaken van deze balans alleen maar meer uit naar de dagen die komen gaan! We zitten nu in Hénonville en de komende dagen zullen we onder andere het loire dal en de stad Tours aan doen. We houden jullie op de hoogte en foto’s volgens snel!

De Mannen van d’n Chasse Patate

Leven als goden in Frankrijk

Daar zijn we weer en we zijn nog steeds onderweg. Na ons vorige stukje hebben we helaas nog een klein beetje pech gehad. Stefan is namelijk geblesseerd. Door een spierblessure in zijn bovenbeen heeft hij vandaag de camper op moeten zoeken. Gelukkig hebben we de soigneurs mee en hebben zij Stefan in hun warme nest opgenomen. We hopen echter dat hij weer snel op de fiets kan stappen en mee kan genieten.

Terug naar de etappes. Gisteren hadden we 160 in de planning maar dit werden er ietsje minder. Hoewel Bart hersteld was van zijn val, had zijn fiets nog wel wat problemen. Zijn fiets begon gisteren te haperen en daardoor hebben we een fietsenmaker op moeten zoeken. gelukkig hebben we die in Houdan kunnen vinden. Daar was oud coureur G. Elie te vinden. Nadat hij terugkwam van zijn middagdutje, we hebben 1,5 uur op hem gewacht, is hij vol enthousiasme op de fiets van Ronnie gedoken. Met succes mogen we wel zeggen. Naast de fiets van Bart heeft de heer Elie ook nog de andere fietsen onder handen genomen, wat een genot om zo’n vakman aan het werk te zien. Na het krijgen van wat bidons en een foto met de heer Elie konden we weer verder. Door dit oponthoud kwam de etappe van gisteren op 134 km, net voorbij Chartres. Een mooie etappe maar een klein voorproefje op vandaag. Vandaag hebben we namelijk 188 km door het loiredal getrokken. Wat een pracht en weelde! Schitterende kastelen, wijnranken, de loire oevers en weide akkers, genieten! Na deze tocht hebben we net een duik genomen in de rivier en gaan we zo genieten van een zalmpie van de bbq op onze camping net voorbij Tours. Je mag gerust zeggen dat we als (fiets)goden leven in Frankrijk.

In het foto album hier links hebben we al een aantal foto’s van onze reis geplaatst. We hopen dat jullie daardoor een kleine indruk krijgen van ons heerlijke leventje hier.

Nogmaals dank voor al jullie telefoontjes, smsjes en reacties op de site. Mooi om te zien dat mensen meegenieten van onze tocht.

De (al goed bruine) mannen van d’n Chasse Patate

De spaanse grens nadert

Daar zijn we weer! Nog steeds vol goede moed en vele kilometers in de benen. De afgelopen dagen zijn we lekker opgeschoten maar hebben we wel weer wat vervelende dingen meegemaakt.

Eergisteren hadden we een perfecte rit. We zijn in een heerlijk tempo en in het zonnetje naar St. Emilion gereden. Een schitterende wijnstreek vol weelde maar ook met heel veel toeristen. Dit betekende dat de camping die we voor ogen hadden vol zat. Helaas pindakaas voor ons. Dus na een fantastische dag moesten we wat extra kilometers maken om naar een nieuwe camping te gaan in Creon. Alleen brak op dit stuk de hemel open en kreeg Stefan net daarvoor weer last van zijn spierblessure. Je zult begrijpen dat de moraal even ver te zoeken was. Gelukkig hebben we heelhuids de camping kunnen bereiken en hebben we na een warme douche met zijn allen genoten van friet en pizza. Wie wordt daar niet vrolijk van?!

De dag daarna besloot Stefan rust te houden. Hij zal de komende weken wat dagen overslaan om zijn blessure tijd te geven om te herstellen. Mooie ritten pakt hij zeker mee. Groot karakter van hem om zich op de situatie aan te passen en er het beste van te maken.

We begonnen de Zondag, een rit door de bossen van Les Landes, dus met zijn vijven. Helaas viel in het begin weer iemand af! Bart kreeg weer lasg van een oude, zware, hamstring blessure. Ook hij moet nu rust nemen om de komende tijd nog te kunnen genieten. Uiteindelijk hebben we met z’n vieren dus het stuk door Les Landes afgelegd. Een stuk door dichte bossen met kaarsrechte vlakke wegen. Een verademing voor Hollandse jongens na de heuvels van noord Frankrijk.

Inmiddels zijn we aan het randje van de pyreneeen. Vandaag zijn we via Dax aangekomen in Sauveterre-de-Bearn. Voor ons een verandering van landschap en omgeving. We hopen dat die verandering een voorbode is voor het fysieke gestel van Stefan en Bart! Morgen doen we een hele rustige etappe van 60 km om iedereen wat rust te gunnen. Daarna gaan we eindelijk echt klimmen met woensdag al ons hoogtepunt, de Col du Somport.

We houden jullie op de hoogte van de blessures en onze vorderingen in de bergen. We duiken er vol goede moed in en gaan weer genieten!

De berggeiten van d’n Chasse Patate

Viva Espana!

Daar zijn we weer vanuit het vriendelijke viva Espana!

De laatste keer dat we jullie op de hoogte brachten van onze vorderingen hadden we wat problemen. Maar inmiddels hebben we frankrijk en de blessures achter ons gelaten.

Gisteren zijn we via de col du somport de frans-spaanse grens overgegaan. Het was een prachtige klim waar we als ware professionals over heen zijn gegaan. Shirts open, in de pedalen en een camper met soigneurs achter ons aan. Een onbetaalbare ervaring! Stefan heeft de klim zonder pijn kunnen doen. Alleen bart heeft halverwege zijn hamstring rust moeten geven. Hierdoor kan hij wel vol goede moed de reis volbrengen waardoor we vanaf vandaag weer met zijn zessen hebben genoten op de fiets.

We zitten nu in Sanguesa en merken dat we vol in de ‘camino de santiago’ zitten. Overal kom je pelgrims tegen die net als wij afzien in de hete spaanse zon.

Nog 8 etappes voor de boeg in het mooie spanje. We houden jullie uiteraard weer op de hoogte. Het internet is op de campings niet optimaal dus vandaar dat foto’s nog even op zich laten wachten. Onze oprechte excuses maar des te groter is de climax voor jullie als we ze online kunnen zetten. Gebruinde sportieve helden in een prachtige omgeving, bereid je daar maar op voor…

De ‘foto modellen’ van d’n chasse patate

Een kijk in onze wielerkeuken

Daar zijn we weer en eindelijk, op veler verzoek, hebben we foto’s geupload. Je kunt ze vinden in ons album, links in het menu.

Nu we eindelijk wat foto’s online hebben kunnen zetten, lijkt het ons een goed idee jullie een kijk te geven in onze wielerkeuken. Dit betekent dat we kort uiteen zullen zetten hoe onze dagen hier eruit zien, wat ons bezighoudt en wat de terugkerende elementen in onze reis zijn.

Allereerst mogen jullie weten dat wij sinds onze eerste avond, in Tilburg, een ware ‘avond etappe’ hebben. Dit wil zeggen dat na het eten de dag van vandaag wordt besproken en een blik wordt geworpen op de dag van morgen. Waar de avond etappe van de NOS de ‘tour de fifi’(van Philip Freriks) had, hebben wij ‘Le Tour de Kenny’. Deze tour de kenny, vernoemd naar ons aller idool Kenny van Hummel, wordt iedere avond aan iemand anders uitgereikt. In de vorm van een aanvoerdersband wordt deze persoon in het zonnetje gezet, of als pispaal neergezet. Dit is afhankelijk van de prestatie/wanprestatie van die persoon. Dit kan dus zijn dat je de aanvoedersband krijgt na 6 lekke banden op één dag, of dat je de aanvoerdersband krijgt na het oppakken van de reis na een zware blessure.

Sollicitatie naar een Kenny. Genoeg lekke banden zou je zeggen.

Naast ‘le tour de Kenny’ houden we ook graag het ‘Gouden banden klassement’ bij. Na de eerste week bleek namelijk al dat we wat jongens hebben die een talent bezitten voor lek rijden. Op dit moment ziet het klassement er als volgt uit:

1. Stefan; 8 lekke banden
2. Jasper & Levi; 7 lekke banden
3. Bart; 6 lekke banden
4. Olivier; 4 lekke banden
5. Gijs & de Soigneurs; 0 lekke banden

Naast al deze hilariteit hebben we ook nog eens thema weken ingevoerd. Na alle malaise in de eerste week waren we namelijk wel toe aan wat humor, lol, geschreeuw en onzinnigheid. Daarom werd vorige week omgedoopt tot corporale week. Dit betekent dat we ons een week lang heerlijk hebben misdragen en hebben geschreeuwd alsof we gezamenlijk op PHRM zaten. Hoe vermoeiend en dichtgetikt dit ook klinkt, het heeft ons veel lol bezorgd na regen, blessures, valpartijen en al wat niet meer. Het nieuwe thema is overigens net door de soigneurs onthuld. Zij hebben ons verrast met bierpullen en worsten. Inderdaad, we gaan er een Duitse week van maken op de campings.

Lekker aan de Duitse pullen bier. Omvang van de pull afhankelijk van draagkracht. Breedste schouders, zwaarste lasten.

Voor ons allerlaatste ritueel hebben we hulp gehad van de fietsenmaker G. Elie. Bij ons afscheid heeft hij ons 3 bidons gegeven van zijn fietsclub (waar hij soigneur van is). Nu wordt iedere week een bidon overhandigd aan diegene die het volgens ons heeft verdiend. Met andere woorden, we hebben 3 trofeeen te verdelen. De eerste ging naar Bart omdat hij zich zo formidabel heeft weten te herstellen na zijn valpartij en geen moment heeft gezeurd over zijn verwondingen. Eergisteren is de tweede bidon naar Stefan gegaan. Hij heeft na zijn spierblessure karakter getoond door rust te nemen maar vervolgens als derde de top van de Somport te bereiken. De derde bidon overhandigen we bij aankomst in Santiago.

Overigens willen we jullie natuurlijk graag laten weten hoe ons klassement op de Somport er verder uitzag:

1. Olivier
2. Levi
3. Stefan
4. Gijs
5. Jasper
6. Bart en Soigneurs

Met z´n allen op de Col du Somport. De frans/spaanse grens!

We krijgen maandag nog een tweede echte beklimming dus we laten jullie dan weer weten hoe het berg klassment eruit ziet.

We hopen dat jullie een kleine indruk van onze dagelijkse bezigheden nu hebben meegekregen en we houden jullie op de hoogte! Nog 6 dagen voordat we in Santiago aankomen!

De mannen van d´n Chasse Patate

Nieuwe indrukken, nieuwe foto’s.

We hebben weer wat nieuwe foto’s kunnen uploaden. Weer een kleine indruk van deze dagen. We zijn aan het genieten van een prachtige fietsomgeving in spanje. Eindelijk lekker weer en indrukwekkende steden zoals burgos.

Onze eerste dagen in spanje waren namelijk niet ideaal. We werden over grote wegen gestuurd, wind tegen en gisteren hadden we regen en mist.
Die regen en mist hebben ons echter wel geleidelijk ingeleid in het mooie spaanse land. Na de grote wegen kwamen namenlijk mooie bergen, pittoreske dorpen en fantastische mensen. Na de schemering van de mist kwam vandaag een zonnige dag in een perfecte fietsomgeving. Heuvels, bergen, uitgestrekte weilanden, kudde’s schapen, vele pelgrims en veel meer ‘kodak momentjes’.

Morgen hebben we nog een lange dag, 140 km, daarna is het rsutig peddelen (100 km per dag) naar santiago de compostella. We kunnen bijna niet geloven dat het vanaf nu nog minder is dan een normale werkweek. De weg naar santiago wordt korter en mooier. We houden jullie op de hoogte!

De genieters van d’n chasse patate!

Via hoogtemeters naar ons hoogtepunt. We zijn er!

Ja ja, we hebben het gehaald! Inmiddels zitten we met de camper al op Nederlandse snelwegen maar de laatste indrukken van de reis zitten er goed in.

De laatste dagen hebben we prachtige etappes gehad met veel klim kilometers. De ritten naar villafranca en portomarin waren veruit de mooiste van de reis. De spaanse provincie galicie herbergt een fantastsiche omgeving van bergen en veel groen. In deze mooie ritten werd duidelijk hoe dicht we bij ons eindpunt waren. ‘s Ochtends struikelde je namelijk over de vele perlgrims die te voet, per fiets, te paard of met ezel dezelfde weg als wij volgden.

Onze laatste dag begon in de mist. Na 12 km klimmen zonder uitzicht begon de zon door te komen die onze zegetocht inleidde. Uiteindelijk kwamen we rond 3 uur aan bij de stadsgrens van santiago. Daarna zijn we naar de kathedraal gereden waar de soigneurs ons aan het opwachten waren. Na de onderlinge felicitaties en een raar onbestemd gevoel bij een ieder, want dit was het dus, zijn we ons compostolaat gaan ophalen. Na 2630 km mochten we 2 uur in de rij staan voor het zwart op wit bewijs van onze prestatie. Hierna zijn we op de camping het zwembad ingesprongen en hebben we ons klaargemaakt voor een legendarische laatste avond. Deze avond begon perfect in een spaanse wijnbar. Na lekkere wijnen en wat tapas zijn we door gegaan naar het restaurant. Daar hebben we ons tot 1 uur ‘s nachts voldaan aan kilo’s vlees en vis en uiteraard vele liters spaanse wijnen. Om de avond helemaal af te maken zijn we de dansvloer opgedoken in een discotheek. De volgende ochtend lagen 8 uitgetelde jongens op, onder, over en in de camper bij te komen van een geweldige avond die misschien nog wel zwaardere schade heeft aangericht dan de 3 weken op de fiets.

Terug in de camper is het besef er dan dat we echt iets geweldigs neer hebben gezet maar dat het nu dan toch echt over is. Dank voor alle smsjes, berichten, mails en telefoontjes. Op naar de volgende uitdaging, de Marmotte in juli 2010.

De uitgetelde mannen van d’n chasse patate